دوبیتی مش قربون

مش قربون از وقتی قاتی مرغا شدی تو از تیت عبدلو جدا شدی تیت عبدلو در هوای بودن باتو شب و روز یادش میومد خنده هاتو تو اگه که با ما بی ووفایی نیمکردی ما با تو نمی کردیم این همه دل سردی تو که همیشه دلو از ما جدا می کردی فکر روزای دل تنگی رو هم باید میکردی